İklim, Sürdürülebilirlik ve Çevresel Kamu Değeri

Bu neden kamu değeri açısından önemlidir

Her kamu kuruluşu artık aynı bütçe satırında birbirine karşı çeken iki örtüşen yükümlülüğün içinde durur. Biri onu seçen, fonlayan ya da bu yıl yöneten, anlık ihtiyaçları görünür ve siyasi olarak sonuç doğurucu olan insanlara karşıdır. Diğeri bir gelecek nüfusa karşıdır — bir kısmı zaten çocuk olarak hayatta, bir kısmı henüz doğmamış — çıkarları gerçek ama yapısal olarak bu yılın danışmasında ya da harcama gözden geçirmesinde rekabet edemeyen. İklim değişikliği, bir kamu yöneticisinin karşılaşacağı bu sorunun en keskin sürümüdür, çünkü eylemsizliğin maliyetleri herhangi bir tek yönetimden uzun bir zaman ölçeğinde bileşik hâle gelirken eylemin maliyetleri şimdi, zaten tartışmalı olan bütçelere düşer.

İktisatçı Nicholas Stern'in Birleşik Krallık hükümeti için 2006 tarihli etkili incelemesi asimetriyi çarpıcı biçimde yakaladı: engellenmemiş iklim değişikliğinin iktisadi ve insani maliyetleri eninde sonunda onları önlemenin maliyetini cüceleştirecekti, oysa önleme harcamasının, en kötü karşı olgusal durumun kaçınıldığını görecek kadar yaşamayacak çoğu karar vericiler tarafından yetkilendirilmesi gerekiyordu (bkz. aşağıda daha fazla tartışılan Stern Review). Kamu değeri kuramı tam olarak karar vericilere gerçek ama hiçbir piyasa fiyatı ya da güncel seçmenin oy pusulasıyla uygulanmayan yükümlülükler için dil vermek üzere vardır; bu konunun iklim ve çevre sorularını yalnızca çevre bakanlıkları için bir uzmanlık eki olarak değil çekirdek kamu değeri soruları olarak ele almasının nedeni budur.

Bu konu, kamu liderlerinin rutin olarak birbirine karıştırdığı üç ayrı ama ilişkili sorunu ayırır. Birincisi, ısınmaya neden olan sera gazı emisyonlarını azaltan iklim değişikliğini hafifletmedir; iktisadi olarak saf bir küresel kamusal mal gibi davranır: bir ülkenin azaltılmış emisyonları kimin katkıda bulunduğundan bağımsız olarak tüm gezegenin atmosferine yarar ve hiçbir ülke yarardan dışlanamaz ya da payını ödemeye zorlanamaz (altta yatan sınıflandırma için bkz. Konu 1.4 — Kamusal Mallar, Değerli Mallar ve Değer Çoğulculuğu). İkincisi, zaten kısmen kilitlenmiş değişen bir iklime altyapının, hizmetlerin ve davranışın uyarlanması olan iklim değişikliğine uyumdur; çok daha yereldir: bir deniz duvarı belirli bir kıyı şeridini korur ve maliyetleri ve yararları çoğunlukla tek bir yargı alanının sınırları içine düşer. Üçüncüsü, ikisinin de altındaki muhasebe sorunudur: doğal sistemlerin değerini — karbon depolayan ormanlar, selleri emen sulak alanlar, yiyecek yetiştiren topraklar — tarihsel olarak yalnızca mali ve daha yakın zamanda sosyal değeri tartmış kararlara nasıl getirmeli. Bu üç sorunu birbirine dolaştırmak, bir iklim stratejisinin tıkanmasının en yaygın nedenlerinden biridir: hafifletme başkasının işi gibi hissettirdiği için yalnızca uyumu fonlayan bir meclis bir karar vermiyor, bir kararı önlüyordur.

Temel kavramlar

İklim değişikliğini hafifletme, karbonsuzlaştırma da denir, atmosfere giren sera gazlarını sınırlamaya yönelik eylemdir; ister emisyonları kaynağında keserek (yenilenebilir enerji, verimlilik, elektrifikasyon) ister gideri artırarak (ağaçlandırma, karbon yakalama). Atmosfer küresel olarak karıştığı için, bir ülkede kaçınılan bir ton karbondioksit, nerede kaçınılmış olursa olsun aynı iklim yararını sağlar; hafifletmeyi bir küresel kamusal malın ders kitabı örneği yapan şey budur: rekabetsiz ve işlevsel olarak dışlanamaz, çünkü hiçbir ülke güvence altına almak için ödemediği istikrarlı bir iklimin dışında bırakılamaz. Bu birleşim, Konu 1.4 — Kamusal Mallar, Değerli Mallar ve Değer Çoğulculuğu'nda tarif edilen bedavacı teşvikini gezegensel ölçekte üretir ve hafifletmenin, yararları büyük ölçüde onun için ödeyen kişi tarafından elde edilen uyumdan, toplu olarak müzakere etmesi neden bu kadar zor olduğunun merkezî nedenidir.

İklim değişikliğine uyum, iklim değişikliğinin hem zaten meydana gelen hem beklenen etkilerine, dört geniş kategori boyunca uyum sağlama sürecidir: altyapısal (sel savunmaları, serinleme merkezleri), kurumsal (yapı yönetmelikleri, erken uyarı sistemleri), davranışsal (değişen tarım ya da su kullanım pratikleri) ve doğa temelli (restore edilmiş sulak alanlar, kentsel ağaç örtüsü). Hafifletmeden farklı olarak uyum büyük ölçüde dışlanabilir ve rekabetlidir — bir sel savunması arkasındaki kasabayı korur, kıyının sonraki kesimini değil — bu da onu esas olarak yerel ve ulusal bir kamu değeri sorusu yapar; Konu 3.12 — Kriz, Acil Durum ve Dayanıklılık Yönetimi'ndeki dayanıklılık planlamasıyla yakından ilişkili ama özdeş değildir. İkisi örtüşür çünkü her ikisi de bir kuruluşun şokları emme ve onlardan iyileşme kapasitesiyle ilgilidir, ama uyum özellikle değişen bir iklim temel çizgisiyle ilgilidir; dayanıklılık yönetimi ise iklimle ilgisiz olanlar dahil daha geniş şok yelpazesini kapsar.

Kuşaklar arası eşitlik, kuşaklar arasında adalet ilkesidir. Burada önemlidir, çünkü neredeyse her sonuç doğurucu iklim kararı bugünün bir maliyetini onlarca yıl uzaktaki bir yararla takas eder ve bu takasın nasıl değerlendiği, şimdiki ve gelecekteki değeri karşılaştırmak için kullanılan, Konu 2.2 — Sosyal Fayda-Maliyet ve Maliyet-Etkililik Analizi'nde tam olarak geliştirilen sosyal iskonto oranına büyük ölçüde bağlıdır. Daha yüksek bir oran uzak yararlara verilen bugünkü ağırlığı küçültür; bu, nihai yararları muazzam olsa bile bir hafifletme programını zayıf bir değer gibi gösterebilir; daha düşük bir oran gelecek kuşakların refahına bugününkine daha yakın eşit statü verir, daha fazla programı bugün pahalı göstermenin pahasına. Stern Review'ın iklim politikası için belirgin biçimde düşük bir iskonto oranı kullanma kararı, kamu iktisadında iskontolamanın kamuoyunda en çok tartışılan uygulamalarından biri olmayı sürdürür, çünkü oran seçimi teknik bir parametre kılığına girmiş kuşaklar arası adalet üzerine bir değer yargısıdır.

Doğal sermaye, dünyanın doğal kaynaklarının stokudur — jeoloji, topraklar, hava, su ve tüm canlı organizmalar — mali sermayeyle benzetme yoluyla, zaman içinde bir değer akışı sağlayan bir varlık olarak ele alınır. Bu akış, ekosistem hizmetlerinden oluşur: insanların ekosistemlerden elde ettiği yararlar; kereste ve balıkçılık gibi sağlama hizmetlerinden, sel kontrolü ve karbon depolaması gibi düzenleyici hizmetler aracılığıyla, rekreasyon gibi kültürel hizmetlere kadar. Doğal sermaye muhasebesi, bu stokları ve akışları mali ve sosyal hesapların yanında duran terimlerle, Birleşmiş Milletler'in Çevresel-İktisadi Hesaplar Sistemi ve Dünya Bankası'nın Changing Wealth of Nations programı gibi çerçeveler kullanarak ölçmeye çalışır; böylece bir sulak alanın sel koruma değeri, mali bir varlığın değerinin zaten yaptığı gibi bir bütçe kararını bilgilendirebilir. Bu, mali muhasebenin yüzyıllarca pratiğine göre hâlâ yeni gelişen bir disiplindir: gerçekten yararlı ve hızla olgunlaşıyor, ama henüz tam olarak yerleşmiş değil.

Karbonun sosyal maliyeti, doğal sermayeyi, iskontoyu ve fayda-maliyet analizini tek bir sayıda birleştirir: bir ek ton karbondioksit yaymanın neden olduğu iktisadi zararın, genellikle ton başına para olarak ifade edilen bir tahmini; Konu 2.2 — Sosyal Fayda-Maliyet ve Maliyet-Etkililik Analizi'nin diğer piyasa dışı mallar için gölge fiyatları kullandığı gibi kullanılır. Seçilen iskonto oranına olağanüstü duyarlıdır, çünkü bir tonun zararının çoğu onlarca yıl sonra düşer.

Üç kurum bu kavramlar etrafındaki küresel mimariyi sabitler. Bir Birleşmiş Milletler organı olan Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli (IPCC), kendi birincil araştırmasını yürütmeden politika yapıcılar için iklim değişikliğinin yayımlanmış bilimini değerlendirir ve sentezler. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (UNFCCC), ülkelerin toplu iklim eylemini müzakere ettiği antlaşma sürecidir ve onun altında 2015'te kabul edilen Paris Anlaşması, tarafları ısınmayı sanayi öncesi düzeylerin iki derece Celsius çok altında tutmaya, her ülkenin belirlediği ve periyodik olarak güçlendirdiği ulusal olarak belirlenmiş katkılar aracılığıyla taahhüt eden mevcut yasal çerçevedir. Hafifletme ve uyumun yanında, müzakereciler giderek üçüncü bir kategoriyi, kayıp ve zararı tanır: hafifletmenin bir değişikliği önlemekte başarısız olduğu ve uyumun onu emmekte başarısız olduğu ya da edemediği sonrasında ortaya çıkan artık zarar; ne önlemenin ne de ayarlamanın kaçınmadığı maliyetleri kimin taşıdığı hakkında kendi eşitlik sorularını doğurur.

İyi uygulamalar

1. Her strateji belgesinde hafifletme sorusunu uyum sorusundan ayırın. Hafifletme, yerel yararı dağınık olan bir küresel kamusal mala katkıdır (bkz. Konu 1.4 — Kamusal Mallar, Değerli Mallar ve Değer Çoğulculuğu); uyum belirli, yerel bir varlığı ya da nüfusu korur. Fonlama ve yönetişim ikisi arasında keskin biçimde farklıdır ve ikisini tek bir "iklim stratejisi" satırında birleştirmek rutin olarak birini yetersiz kaynaklı bırakır.
2. Herhangi bir iklim değerlendirmesinde kullanılan iskonto oranını ve onu kimin seçtiğini belirtin. Oranı, kaynağını ve önerinin daha düşük ve daha yüksek bir orandaki değişimini gösteren bir duyarlılık analizini yayımlayın (bkz. Konu 2.2 — Sosyal Fayda-Maliyet ve Maliyet-Etkililik Analizi).
3. Uyumu acil durum müdahalesinin bir alt kümesi olarak değil kendi yönetişimi olan bir dayanıklılık yatırımı olarak ele alın. Uyum, Konu 3.12 — Kriz, Acil Durum ve Dayanıklılık Yönetimi'ndeki dayanıklılık yönetimiyle araçları paylaşır, ama riskler on yıllar boyunca biriktiği için krizle tetiklenen değil kalıcı, çok yıllı bir programa ihtiyaç duyar.
4. Başlıca arazi ve su varlıklarınız için, eksik de olsa, bir doğal sermaye kaydı başlatın. Bir kuruluşun sahip olduğu ormanların, sulak alanların ve yeşil alanların, her varlığın ekosistem hizmetleri hakkında nitel bir notla yapılan ilk geçiş envanteri, mükemmel parasallaştırılmış bir değerlemeyi beklemekten daha yararlıdır.
5. Tek bir karbonun sosyal maliyeti rakamının tüm iklim gerekçesinin yerini almasına izin vermeyin. Rakam meşru ve yararlıdır, ama iskonto oranına duyarlılığı, bir karar yalnızca elverişli bir oran seçimi nedeniyle bir fayda-maliyet sınavını geçiyorsa otomatik onayı değil ek incelemeyi hak ettiği anlamına gelir.
6. İklim riski maruziyetini mali riskle aynı döngüde raporlayın, kimsenin okumadığı yıllık bir ek olarak değil. Fiziksel iklim riskine — sel, sıcak, kuraklık, fırtına maruziyeti — mali ve siber riskle aynı kalıcı gözden geçirme sıklığını verin; aynı ciddiyetle aynı yönetişim organına ulaşsın.
7. Uzun zaman ufuklu iş gerekçelerinde kuşaklar arası ödünleşimi açıkça adlandırın. Bir karar güncel kuşağa gelecekteki olanların yararı için maliyet yüklediğinde ya da tersine, sorgulanmamış bir iskonto oranının içine saklanmasına izin vermek yerine bu ödünleşimi sade dille belirtin.
8. Uyum planlarını en değerli varlıkları değil önce en savunmasız nüfusları etrafında kurun. Yalnızca varlık değeriyle ağırlıklandırılmış bir plan, varlık değerleri orada daha yüksek olduğu için daha varlıklı alanları daha yoksulların önünde korur; yatırımı sıralarken savunmasızlığı ve maruziyeti açıkça ağırlıklandırın.
9. Hafifletme taahhütlerini yerel sözlerden ulusal olarak belirlenmiş katkılara dikey olarak eşgüdümleyin. Yerel bir net-sıfır hedefi ancak ulusal hükümetin Paris Anlaşması taahhütleriyle uzlaşıyorsa inandırıcıdır; yerel hedefleri yalıtılmış olarak belirlemek yerine nasıl toplandıklarını yayımlayın.
10. Kendi raporlamanızda kaçınılan kayıp ve zararı uyum başarısından ayırın. Kayıp ve zarar fonlaması, hafifletmeye ve uyuma rağmen meydana gelen zararı tazmin eder; onu bir uyum bütçe satırıyla karıştırmak, korumanın gerçekte ne kadarının başarısız olduğunu olduğundan az gösterir.
11. Kuruluş çapında yaygınlaştırmadan önce doğal sermaye muhasebesini bir varlık sınıfı üzerinde pilot edin. Tam bir doğal sermaye bilançosuna girişmeden önce yöntemin pratik sınırlarını öğrenmek için sınırlı bir vaka seçin — tek bir havza ya da yeşil alan ağı.
12. İklim varsayımlarını yalnızca bir kriz sonrasında değil sabit bir döngüde yeniden gözden geçirin. Emisyon yörüngeleri ve IPCC değerlendirme bulguları periyodik olarak güncellenir; bir sel ya da sıcak hava dalgasının soruyu zorlamasını beklemek yerine büyük planların arkasındaki varsayımların gözden geçirilmesini planlayın.

Ekibinizle tartışılacak sorular

Uzun ufuklu iklim kararlarımızın altında hangi iskonto oranı yatıyor ve onu dezavantaj verdiği insanlara karşı savunabilir miyiz? Hemen her önemli hafifletme ya da uyum kararı, gelecek kuşakların refahının şimdiki kuşağınkine göre ne kadar ağırlık alacağını belirleyen bir iskonto oranı gömer. Kuruluşunuzun oranının nereden geldiğini sorun — ödünç alınmış rehberlik, iklim çalışması için kasıtlı belirlenmiş ya da hiç gerçekten kararlaştırılmamış. Başlık iklim iş gerekçelerinize anlamlı ölçüde daha düşük bir oranda, Stern Review'ın kullandığı sıfıra yakın saf zaman tercihine yakın ya da daha yüksek, geleneksel bir altyapı oranında ne olduğunu tartışın. Sıralama makul bir alternatif altında tersine dönüyorsa, bu istikrarsızlık yetkilendirme ortamınızın görmesi gereken bir şeydir (bkz. Konu 2.2 — Sosyal Fayda-Maliyet ve Maliyet-Etkililik Analizi).

Yararları dağınık ve küresel olduğu için hafifletmeyi sanki başkasının işiymiş gibi mi fonluyoruz? Hafifletmenin küresel bir kamusal mal olma statüsü, herhangi bir tek kuruluşun katkısının kendisine yalnızca küçük, dağınık bir yarar payı döndürdüğü anlamına gelir; bu, yetersiz yatırım yapıp maliyeti başkalarının taşımasına bırakma yönünde gerçek bir cazibe yaratır. Taahhütlerinizi gözden geçirin ve ortak bir küresel çabaya adil katkınızla mı yoksa yalnızca karşılaştırılabilir emsallere karşı savunulabilir görünenle mi eşleştiklerini dürüstçe sorun. Sizin büyüklüğünüzdeki bir kuruluş için yalnızca karşılaştırılabilir değil inandırıcı bir hırs düzeyinin neye benzediğini tartışın (bkz. Konu 1.4 — Kamusal Mallar, Değerli Mallar ve Değer Çoğulculuğu).

Uyum önceliklerimizi varlıkları değil kimin savunmasızlığı yönlendiriyor? En yüksek değerli mülkü korumak etrafında kurulmuş bir uyum planı, varlık değerlerinin yoğunlaştığı yer orası olduğu için sistematik olarak daha varlıklı alanları kayırır ve daha yoksul, daha maruz kalan nüfusları yetersiz korunmuş bırakır. Mevcut ya da taslak sıralamanızı gözden geçirin ve yalnızca varlık değerine değil toplumsal savunmasızlığa, varsa, ne ağırlık verdiğini sorun. Mevcut plan altında korumayı kimin ilk, kimin son alacağını ve bu sıranın kamuoyu önünde savunulabilir olup olmadığını tartışın.

Sorumlu olduğumuz doğal sermayeyi ve bizim için ne yaptığını biliyor muyuz? Arazi, su ya da yeşil altyapıya sahip olan ya da onu etkileyen çoğu kuruluş, o varlıkların sağladığı ekosistem hizmetlerini — sel sönümlemesinden karbon depolamasına — hiçbir zaman envanterlememiştir. İlk geçiş bir doğal sermaye kaydının neyi kapsaması gerektiğini, kimin sahip olacağını ve bir kez inşa edildiğinde hangi kararı bilgilendireceğini tartışın — kimsenin başvurmadığı bir kayıt inşa etmeye değmez. Tam bir değerleme yerine hemen sınırlı bir varlık sınıfıyla başlamayı düşünün.

Çalışan uyum ile çalışmadığı anlamına gelen kayıp ve zarar arasındaki farkı nasıl ele alıyoruz? Uyum ve kayıp ve zarar bir bütçe satırında benzer görünebilir, ama bir kuruluşun gerçekte ne kadar iyi hazırlandığı hakkında çok farklı şeyler ifade eder. Raporlamanızın "başarıyla uyum sağladık"ı "uyumumuzun önlemediği zarar meydana geldi ve şimdi ondan iyileşiyoruz"dan ayırıp ayırmadığını ve bu ayrımı tek bir toplama bulandırmak yerine yönetim organınıza görünür kılmanın neyi gerektireceğini tartışın.

Büyük uzun vadeli planlarımızın arkasındaki iklim varsayımlarını en son ne zaman ve hangi kanıta karşı güncelledik? Emisyon yörüngeleri, tehlike projeksiyonları ve arkalarındaki bilimsel değerlendirmeler zamanla değişir ve daha eski varsayımlar üzerine kurulu bir plan zaten maddi olarak güncelliğini yitirmiş olabilir. Bir iklim varsayımına dayanan büyük uzun ufuklu planları — altyapı, arazi kullanımı, sel savunması, hizmet sürekliliği — belirleyin ve her birinin en son Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli değerlendirme döngüsü dahil güncel kanıta karşı en son ne zaman sınandığını kontrol edin. Planların varsayılan olarak eskimemesi için bu gözden geçirme döngüsüne kimin sahip olacağı üzerinde uzlaşın.

Uygulamada: bir kamu değeri örneği

Üç nehrin geçtiği alçak bir tarımsal ve kentsel alanda sel savunmasından ve arazi kullanım planlamasından sorumlu bölgesel bir kamu kuruluşu olan Meridian Delta İdaresi adlı kurgusal bir nehir deltası bölgesini ele alın. Yıllarca sermaye planı projeleri, on yıllık bir ulusal Hazine şablonundan, yol yapımı değerlendirmeleri için tasarlanmış, değişmeden devralınmış bölgenin standart altyapı iskonto oranında hesaplanan tek bir fayda-maliyet oranına göre sıralamıştı.

Bu sıralama altında, bölgenin en büyük kasabasının etrafındaki önerilen sert sel duvarı, taşkın suyu doğal olarak yavaşlatacak ve depolayacak, aynı zamanda karbonu tutacak ve balıkçılığı destekleyecek 600 hektarlık bir yukarı havza sulak alanı restorasyonu yapma yönündeki rakip öneriyi tutarlı biçimde geride bıraktı. Duvarın faydaları inşaattan hemen sonra geldi ve yerleşik mülk ve altyapı değerleme yöntemleriyle değerlendi. Sulak alanın faydaları bitki örtüsü olgunlaştıkça on yıl boyunca birikti ve önemli bir kısmı — karbon depolaması, biyoçeşitlilik, uzun vadeli taşkın ovası dayanıklılığı — hiç fiyatlandırılmamıştı, çünkü idarenin doğal sermaye muhasebesi pratiği yoktu ve bu faydaları sıfır değer atamak yerine toplamın dışında bıraktı; bu, kimse karar vermeden sulak alan seçeneğinin gerekçesini sessizce olduğundan az gösterdi.

Yeni atanan strateji başkanı, standart değerlendirmenin hiç ayrı yanıtlamadığı şeyi sordu: faydaları en az elli yıl uzanacak bir karar için gerçekte hangi iskonto oranı uygundu ve ekosistem hizmetleri sessizce hiçbir şeye değmiyormuş gibi ele alınmak yerine tahmin edilseydi sulak alan seçeneğinin gerekçesi neye benzerdi. Bir çevre iktisatçısıyla çalışan ekip, karşılaştırılabilir taşkın ovası restorasyon şemaları için yayımlanmış aktarım değerlerine dayanarak, geniş bir makul aralıkla açıkça tahmin olarak etiketlenmiş, sulak alan için ilk geçiş bir doğal sermaye tahmini üretti. Ayrıca değerlendirmeyi bölgenin kendi çok onyıllık sel riski ufkunu yansıtan daha düşük bir iskonto oranında yeniden çalıştırdı ve birini seçip diğerini gizlemek yerine iki sıralamayı yan yana raporladı.

Özgün varsayımlar altında sert duvar yine rahatça kazandı. Gözden geçirilmiş varsayımlar altında iki seçenek, seçimin artık basit bir verimlilik hükmü olarak sunulamayacağı kadar yakındı ve idarenin yönetim kurulu için gerçek bir yargı çağrısı hâline geldi; kurul ayrıca sulak alan şemasının duvarın tek başına sağlamadığı uzun vadeli dayanıklılık inşa ettiğini, duvarın ise kasaba merkezini daha hızlı korurken daha yukarıdaki tarım arazisi için hiçbir şey yapmadığını tarttı. Kurul melez bir çözüm seçti: kasaba merkezi için kendi esasları üzerinden fonlanan daha küçük bir sert savunma şeması, kısmen ulusal bir ekosistem restorasyon hibesiyle ve kısmen karbon depolamasını idarenin kendi hafifletme hedefine saymakla fonlanan aşamalı bir sulak alan restorasyonuyla birlikte. Strateji başkanının olayı anlatımı açıktı: özgün değerlendirme sahtekârca değildi, ama odadaki kimsenin gerçekte yapmayı seçmediği değer yargılarını — iskonto hakkında ve neyin yarar sayıldığı hakkında — sessizce yapıyordu.

Dört sektör bakışı

Yerel yönetim

Yerel ve bölgesel yönetimler uyumun pratik yükünün çoğunu taşır, çünkü sel savunması, kentsel sıcak yönetimi, su arzı dayanıklılığı ve yerel arazi kullanım planlaması tipik olarak yerel veya bölgesel yetkinliklerdir; Konu 3.12 — Kriz, Acil Durum ve Dayanıklılık Yönetimi'ndeki dayanıklılık çalışmasına yakından bağlıdır. Ayırt edici zorlukları, risk ölçeğine karşı sermaye ölçeğidir: tek bir yerel yönetim çoğu zaman ulusal ya da çok taraflı birlikte fonlama gerektirecek büyüklükte sel ya da sıcak riskiyle karşılaşır ve iskonto oranı ve değerlendirme yöntemi çoğu zaman çok onyıllık bir yerel uyum ufku düşünülerek tasarlanmamış ulusal rehberlikten ödünç alınmıştır.

Merkezi yönetim

Merkezi yönetimler bir ülkenin Paris Anlaşması'na katkısını oluşturan hafifletme taahhütlerini belirler, bölgesel ve yerel değerlendirmelerin devraldığı yetkili iskonto oranı rehberliğine sahiptir (bkz. Konu 2.2 — Sosyal Fayda-Maliyet ve Maliyet-Etkililik Analizi) ve Birleşmiş Milletler'in Çevresel-İktisadi Hesaplar Sistemi gibi çerçeveleri izleyerek giderek ulusal hesaplar düzeyinde doğal sermaye muhasebesini deniyor. Merkezî gerilimleri, çok taraflı forumlarda hızla müzakere edilen uluslararası iklim taahhütleri ile onları karşılamanın yakın vadeli maliyetini kimin taşıdığının yurt içi siyasi iktisadı arasındadır.

Sosyal sektör ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar

Kâr amacı gütmeyen kuruluşlar ve hükümet dışı kuruluşlar (STK) sıklıkla uyumu kendilerini fonlamaya en az muktedir topluluklarda sahada teslim eder — topluluk sel hazırlığı, ısıya dayanıklı barınak, iklim dostu tarım yayımı — ve ulusal ya da çok taraflı müzakerelerde çok az resmî sesi olan nüfuslar adına kayıp ve zarar ve iklim adaleti taleplerini savunur. Bu alandaki meşruiyetleri resmî yetkiye değil etkilenen topluluklara yakınlığa ve misyon inandırıcılığına dayanır; bu da en değerli katkılarının çoğu zaman toplulaştırılmış fayda-maliyet oranları etrafında kurulmuş bir hükümet değerlendirmesinin aksi hâlde ortaya çıkarmayacağı bir savunmasızlığı veya adaletsizliği adlandırmak olduğu anlamına gelir.

Çok taraflı ve uluslararası

Hafifletme, Konu 1.4 — Kamusal Mallar, Değerli Mallar ve Değer Çoğulculuğu'nda tartışılan gerçekten küresel bir kamusal malın örnek vakasıdır; bu nedenle Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli, Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi süreci ve Paris Anlaşması vardır: hiçbir tek devletin tek taraflı çözemeyeceği ve her devleti başkalarının önce harekete geçmesine izin verme teşvikiyle bırakan bir toplu eylem sorununu eşgüdümlemek için. Dünya Bankası dahil çok taraflı kalkınma kurumları ayrıca doğal sermaye muhasebesini çok farklı gelir düzeylerinden ve veri kapasitelerinden ülkeler boyunca standartlaştırmanın ve daha yüksek ve daha düşük emisyonlu uluslar arasında ortaya çıkan kayıp ve zarar finansman mimarisini yapılandırmanın başlıca itici güçleridir.

Sık görülen başarısızlık biçimleri

• Ödünç alınmış iskonto oranı. İklim ve altyapı değerlendirmeleri rutin olarak kısa ufuklu yol ya da bina projeleri için tasarlanmış bir iskonto oranını devralır; bu, kimse gelecek kuşakların daha az sayılması gerektiğine bilinçli olarak karar vermeden hafifletme ve uyumun uzun vadeli faydalarını sistematik olarak olduğundan az değerler.
• Başkasının sorumluluğu olarak hafifletme. Hafifletmenin yararları dağınık ve küresel olduğundan, bireysel kuruluşlar adil paylarına göre yetersiz yatırım yapar; gezegensel bir soruna küçük, yerel bir katkının yerel maliyete değmediğini örtük olarak düşünerek — her tek aktör için akılcı görünen ama her aktör yaparsa toplu olarak yıkıcı bir hesap.
• Varlık değerine göre, savunmasızlığa göre değil sıralanan uyum. Önce en pahalı mülkü korumak, en maruz nüfusu değil, mevcut eşitsizliği verimli kaynak tahsisi bayrağı altında sessizce yeniden üretir.
• Doğal sermayenin sessiz sıfır değerlemesi. Ekosistem hizmetlerini parasallaştırılmadıkları için bir değerlendirmenin dışında bırakmak tarafsız değildir; onlara sıfır değer atamaya eşdeğerdir, bu seçim hiç belirtilmeden ya da savunulmadan doğa temelli seçenekleri her seferinde geleneksel altyapıya karşı yapısal olarak dezavantajlı kılar.
• Kayıp ve zararı uyum harcamasıyla karıştırmak. Uyumun önleyemediği zarar için tazminatı sanki uyumun işlediğinin kanıtıymış gibi raporlamak, korumanın gerçekte ne kadarının başarısız olduğunu gizler ve daha fazla önlemenin neye mal olacağıyla yüzleşmeyi geciktirir.
• Eskimiş varsayımlar üzerine kurulu atıl planlar. Yıllarca eskimiş emisyon ya da deniz seviyesi varsayımları üzerine kurulu çok onyıllık altyapı ve arazi kullanım planları, plan benimsendiğinden beri altta yatan iklim biliminin kayıp kaymadığını kontrol etme işine kimse sahip olmadığı için sessizce yükümlülüğe dönüşür.

Olgunluk modeli

Kontrol listesi

• Hafifletme ve uyum, tek bir farklılaşmamış iklim satırı olarak değil ayrı programlar olarak bütçelenmiş, yönetilmiş ve raporlanmıştır.
• Herhangi bir iklim değerlendirmesinde kullanılan iskonto oranı belirtilmiş, kaynaklandırılmış ve en az bir alternatif orana karşı duyarlılık sınamasından geçirilmiştir.
• Uzun ufuklu kararlardaki kuşaklar arası ödünleşimler teknik bir ekte gömülmek yerine yetkilendirme organı için açıkça adlandırılmıştır.
• Kuruluşun sahip olduğu ya da etkilediği büyük arazi ve su varlıkları için, ilk geçiş biçiminde bile, bir doğal sermaye kaydı vardır.
• Parasallaştırılmış bir değerlendirmenin dışında bırakılan ekosistem hizmetleri, sessizce sıfır değerlenmek yerine dışlanmış olarak işaretlenmiştir.
• Uyum yatırımı yalnızca varlık değerine değil toplumsal savunmasızlığa açık ağırlık verilerek sıralanmıştır.
• Kayıp ve zarar harcaması ayrı raporlanır ve uyum başarısı olarak sayılmaz.
• Yerel hafifletme taahhütleri Paris Anlaşması kapsamındaki ulusal olarak belirlenmiş katkılarla uzlaştırılmıştır.
• Büyük uzun vadeli planların arkasındaki iklim varsayımları güncel bilimsel değerlendirmelere karşı sabit bir döngüde gözden geçirilmektedir.
• Varlıklara ve hizmetlere yönelik fiziksel iklim riski, mali ve operasyonel riskle aynı yönetişim kanalı aracılığıyla raporlanmaktadır.

Temel kaynaklar

• IPCC, Climate Change 2023: Synthesis Report, Altıncı Değerlendirme Raporu, Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli, 2023.
• Nicholas Stern, The Economics of Climate Change: The Stern Review, Cambridge University Press, 2007 ve ilişkili Grantham Research Institute yayın sayfası.
• Dünya Bankası, The Changing Wealth of Nations, World Bank Group, çeşitli basımlar, ülkeler boyunca doğal sermaye muhasebesi üzerine.
• OECD, Measuring Natural Resources in the National Accounts: A Compilation Guide, OECD, doğal sermaye muhasebesi metodolojisi üzerine.
• Birleşmiş Milletler, System of Environmental-Economic Accounting (SEEA), Birleşmiş Milletler İstatistik Bölümü.
• UNFCCC, The Paris Agreement, Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi, 2015.
• Mark H. Moore, Creating Public Value: Strategic Management in Government, Harvard University Press, 1995 — bu konunun üzerine inşa ettiği stratejik üçgen çerçevesi için.

Kaynakça

1. Climate change mitigation — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Climate_change_mitigation
2. Climate change adaptation — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Climate_change_adaptation
3. Intergenerational equity — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Intergenerational_equity
4. Natural capital — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Natural_capital
5. Natural capital accounting — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Natural_capital_accounting
6. Ecosystem services — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Ecosystem_service
7. Stern Review — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Stern_Review
8. Intergovernmental Panel on Climate Change — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Intergovernmental_Panel_on_Climate_Change
9. United Nations Framework Convention on Climate Change — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Framework_Convention_on_Climate_Change
10. Paris Agreement — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Paris_Agreement
11. Social cost of carbon — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Social_cost_of_carbon
12. Loss and damage (climate change) — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Loss_and_damage_(climate_change)
13. AR6 Synthesis Report: Climate Change 2023 — Intergovernmental Panel on Climate Change — https://www.ipcc.ch/report/ar6/syr/
14. The Paris Agreement — United Nations Framework Convention on Climate Change — https://unfccc.int/process-and-meetings/the-paris-agreement
15. The Changing Wealth of Nations — World Bank — https://www.worldbank.org/en/publication/the-changing-wealth-of-nations
16. Measuring Natural Resources in the National Accounts: A Compilation Guide — OECD — https://www.oecd.org/en/publications/measuring-natural-resources-in-the-national-accounts_420c7c2a-en.html
17. System of Environmental-Economic Accounting (SEEA) — United Nations — https://seea.un.org/
18. The Economics of Climate Change: The Stern Review — Grantham Research Institute, London School of Economics — https://www.lse.ac.uk/granthaminstitute/publication/the-economics-of-climate-change-the-stern-review/