Sosyal Yatırım Getirisi ve Etki Ölçümü

Bu neden kamu değeri açısından önemlidir

Fon sağlayıcılar, ısmarlayıcılar ve kurullar giderek bir programın sürdürmeye değip değmediğini söyleyen tek, karşılaştırılabilir bir sayı istiyor. Sosyal Yatırım Getirisi (SYG) tam olarak bunu vaat eder: yatırılan her birim için yaratılan şu kadar para birimi sosyal değer olarak ifade edilen bir oran. Vaat çekicidir, çünkü mali bir getirinin okunabilirliğini ödünç alırken mali bir getirinin yakalayamayacağı şeyi — azalan yalnızlığı, geri kazanılan özgüveni, eğitimde kalan bir genç insanı — yakaladığını iddia eder.

Bir okuyucunun bu yıl karşılaştığı gerilim, sayının genellikle ardındaki kanıttan daha özgüvenli olmasıdır. Büyük, savunulabilir bir oran üretme baskısı, hangi sonuçların seçileceğini, hangi mali vekillerin kullanılacağını ve hangi çekincelerin fonlama başvurusundan kapıdan çıkmadan önce çıkarılacağını sessizce yeniden şekillendirebilir. Bir sosyal sektör kuruluşunun yarattığı bazı sonuçlar — haysiyet, aidiyet, kültürel süreklilik — birçok uygulayıcının yalnızca zorluk gerekçesiyle değil ilke gereği hiçbir zaman bir para rakamına indirgenmemesi gerektiğine inandığı sonuçlardır.

Bu, resmî fayda-maliyet analizinin kendisi için ayırdığı alandır (bkz. Konu 2.2 — Sosyal Fayda-Maliyet ve Maliyet-Etkililik Analizi); parasallaştırmayı çözülmüş bir yöntemsel sorun olarak ele alır: gölge fiyatı bul, iskonto oranını uygula, dağılımı tart. Bu konu daha zor durumu kapsar — parasallaştırmanın ya henüz herhangi bir titizlikle mümkün olmadığı ya da onu zorlamanın kendisinin tartışmalı hamle olduğu durumu. Bunu doğru yapmak önemlidir, çünkü disiplinli bir SYG ya da değişim kuramı alıştırmasına alternatif "ölçüm yok" değil, kesin görünen ve olmayan bir oranla süslenmiş disiplinsiz bir ölçümdür.

Temel kavramlar

Bir değişim kuramı, bir kuruluşun faaliyetlerinin iddia ettiği sonuçlara nasıl ve neden götürmesinin beklendiğine dair açık, sınanabilir anlatıdır. Değişim kuramı, bir mantık modelini gerçekte neye neden olduğunu iddia ettiği konusunda dürüst tutan disiplin olarak tanıtılmıştır (bkz. Konu 2.1 — Kamu Değeri Karnesi ve Sonuç Çerçeveleri); burada, bu konunun geri kalanının dayandığı mantıksal omurgadır. Bir programın bağlı olduğu varsayımları — kim değişir, hangi mekanizmayla, ne kadar sürede, hangi koşullar altında — belirtir, böylece bunlar yalnızca ileri sürülmek yerine incelenebilir ve ideal olarak sınanabilir. Bir mantık modeli değişim kuramının diyagramatik kuzenidir: planlama ve raporlama için yararlı ama nedensel neden konusunda daha ince bir girdi, faaliyet, çıktı, sonuç ve etki zinciri. Mantık modelleri ve genel olarak sonuç çerçeveleri orada ayrıntılı biçimde ele alınmıştır (bkz. Konu 2.1 — Kamu Değeri Karnesi ve Sonuç Çerçeveleri). Zayıf bir değişim kuramı üzerine kurulu bir değerleme alıştırması, ardından gelen aritmetik ne kadar özenli olursa olsun, bu zayıflığı devralır.

Sosyal yatırım getirisi, aslen Birleşik Krallık Kabine Ofisi tarafından görevlendirilen ve şimdi uluslararası olarak yürütülen çalışmadan geliştirilmiş, mali olmayan değeri — sosyal, çevresel, ekonomik — geleneksel hesaplarla birlikte mali vekiller kullanarak ifade etmeye yönelik ilke temelli bir yöntemdir. Sosyal yatırım getirisi tipik olarak altı aşamadan geçer: kapsamı belirlemek ve paydaşları tanımlamak; sonuçları bir değişim kuramı aracılığıyla haritalamak; bu sonuçlar için kanıt bulmak ve onlara gösterge niteliğinde bir değer vermek; zaten olacak olanı çıkararak etkiyi belirlemek; oranı hesaplamak; ve bulguları raporlamak, kullanmak ve yerleştirmek. Her aşama, kuruluş çalışmasını açıklamadıkça bir okuyucunun nihai oranda göremeyeceği yargı çağrıları taşır.

Dört ayarlama bu "etkiyi belirleme" aşamasının merkezinde yer alır ve her biri bir kuruluşun fazla kredi talep etmesini durdurmak için vardır. Ölü ağırlık, müdahale hiç olmasa da gerçekleşecek olan sonucun oranıdır. Atıf, sonucun yalnızca bu kuruluşa değil diğer aktörlere — diğer fon sağlayıcılar, diğer hizmetler, kişinin kendi çabası — doğru biçimde atfedilen payıdır. Yer değiştirme, bir grup için olumlu bir sonucun, başka bir grup için olumsuz bir sonucun pahasına geldiği ölçüdür (örneğin komşu bir kasabadan yalnızca taşınan yaratılmış bir iş). Azalma, bir müdahaleyi izleyen yıllarda bir sonucun değerinin çürümesidir, çünkü bir fayda nadiren tam gücüyle süresiz kalır. Bu dördünden herhangi birini atlamak ya da gevşek uygulamak, bir SYG oranının kanıtın desteklediğinden daha büyük hâle gelmesinin en yaygın tek yoludur.

Bir mali vekil, kendi piyasa fiyatı olmayan bir sonucun parasal vekilidir — örneğin artan sosyal özgüvenin değeri için karşılaştırılabilir bir boş zaman etkinliğinin maliyetini vekil olarak kullanmak. Bir vekil bir piyasa fiyatı değildir ve asla öyle sunulmamalıdır; bu tartışılmış, açıklanabilir bir seçimdir ve farklı makul insanlar aynı sonuç için farklı vekiller seçebilir. Sosyal muhasebe, bir kuruluşun sosyal ve çevresel etkilerini paydaşlarına iletmenin daha geniş disiplinidir — sosyal muhasebe, SYG'nin ait olduğu uygulama ailesidir; bunun yanında üçlü sonuç (sosyal, çevresel ve ekonomik performansı üçünü tek bir rakama katmak yerine yan yana raporlamak) gibi eski çok boyutlu çerçeveler ve özel bir oran üretmek yerine bir kuruluşun sosyal ve çevresel performansını bir standarda karşı değerlendiren B Corporation statüsü gibi sertifikasyon temelli yaklaşımlar vardır.

Gösterge kümesi yaklaşımları, özel bir orana daha ileri bir alternatif sunar. Küresel Etki Yatırımı Ağı (GIIN) — finansal getirinin yanında ölçülebilir sosyal veya çevresel fayda üretmeyi amaçlayan yatırım olan etki yatırımı uygulamasını destekleyen kâr amacı gütmeyen bir ağ — tarafından sürdürülen IRIS+ sistemi, bir yatırımcının ya da yatırım yapılan kuruluşun her sonucu parasallaştırmak yerine ortak bir ölçüt kataloğundan seçim yapmasına izin verir. Bu, aksi hâlde her biri aynı sonucun farklı özel değerlemesini talep edebilecek birkaç fon sağlayıcıya aynı anda rapor veren bir sosyal girişim veya kâr amacı gütmeyen kuruluş için en çok önem taşır. Son olarak, etki ölçümü ve yönetimi, sosyal sektörde ve etki yatırımında sonuçları belirleme, kanıt toplama ve pratiği ayarlamak için kullanma yönündeki süregelen disiplin için giderek daha fazla kullanılan şemsiye terimdir — tek bir fon sağlayıcıyı tatmin etmek için üretilmiş tek seferlik bir değerlendirme alıştırmasından farklı olarak.

İyi uygulamalar

1. Elektronik tabloyu kurmadan önce değişim kuramını kurun. Kimsenin stres testine tabi tutmadığı bir değişim kuramının üzerine hesaplanan bir SYG oranı, kanıt kostümü giymiş aritmetiktir. Önce nedensel anlatıyı taslak hâline getirin, saha personelinin ve katılımcıların gerçekte gözlemlediğiyle sınayın ve ancak sonra neyin değerlemeye değer olduğuna karar verin.

2. Oranı bir hüküm değil bir iletişim aracı olarak ele alın. Tek bir rakam — "yatırılan her lira dört lira sosyal değer getiriyor" — bir özettir, analiz değil. Onu ürettiği varsayımlar ve kanıt kalitesiyle birlikte sunun ki bir okuyucu ne kadar ağırlığı hak ettiğini yargılayabilsin.

3. Mali vekillerinizi ve kaynaklarını yayımlayın. Bir vekil, temsil ettiği sonuçların sahiplerine gösterilmeye dayanamıyorsa modelde olmamalıdır. Her vekilin kaynağını — bir piyasa fiyatı, bir hükümet değerlemesi, karşılaştırılabilir bir anket — adlandırmak, başkalarının sonucunuza güvenmek yerine akıl yürütmenizi kontrol etmesine izin verir.

4. Ölü ağırlığı, atfı, yer değiştirmeyi ve azalmayı oranı düşürse bile uygulayın. Bu kesintiler tam olarak bir kuruluşun hak ettiğinden fazla kredi talep etmesini önlemek için vardır. Daha küçük, daha iyi kanıtlanmış bir oran üreten bir SYG alıştırması, daha büyük, incelenmemiş bir oran üretenden daha yararlıdır.

5. Yalnızca raporu ısmarlayan fon sağlayıcıyı değil, sonuçlarını değerlediğiniz paydaşları da dahil edin. SYG'nin kendi ilkeleri, neyin ölçüleceğine ve nasıl değerleneceğine karar verirken paydaş katılımını gerektirir; bu adımı atlamak ve vekilleri yalnızca finans ya da bağış toplama ekibinin seçmesine izin vermek, daha sonra meşruiyeti zayıflatan en yaygın kestirmedir.

6. Sayabileceğinizi kanıtlamanız gerekenden ayırın. Çıktılar — yürütülen oturumlar, katılan insanlar, dağıtılan yemekler — doğrudan sayılabilir. Sonuçlar — azalan yalnızlık, iyileşen sağlık, sürdürülen istihdam — yalnızca teslim edilen faaliyetin kanıtını değil, etkilenen insanlardaki değişimin kanıtını gerektirir.

7. Kanıt standardınızı programın olgunluğuna ve risklerine uydurun. 30 katılımcılı bir pilot, beşinci yılına giren ulusal bir programla aynı kanıtsal güveni gerektirmez ve dürüstçe üretemez. Makul bir mantıksal gerekçeden bağımsız olarak çoğaltılmış nedensel kanıta uzanan dereceli kanıt düzeylerini kullanan çerçeveler, bu beklentiyi varsayılan olarak değil açıkça belirlemeye yardımcı olur.

8. Tam bir SYG oranını, çabaya değecek kadar büyük kararlara saklayın. Yöntem iyi yapılması için kaynak yoğundur. Çoğu günlük raporlama için, bir değişim kuramına karşı iyi kanıtlanmış bir sonuç anlatısı, zorlanmış bir orandan personel zamanının saati başına daha fazla karar açısından yararlı bilgi sunar.

9. Karşılaştırmalı kullanmayı düşündüğünüz bir oranı yayımlamadan önce bağımsız güvence arayın. Kendi kendine değerlendirilmiş SYG rakamları yaygındır ve dahili olarak yine de yararlı olabilir, ama bir fon sağlayıcıya, yatırımcıya ya da kamuya sunulan bir oran, kuruluşları karşılaştırmak ya da bir tahsis kararı vermek için kullanıldığında daha fazla ağırlık ve yanlışsa daha fazla risk taşır.

10. Farklı kapsamlar, vekiller ya da zaman ufukları kullanan kuruluşlar arasında SYG oranlarını asla karşılaştırmayın. Bir hayır kurumundan yedi, bir diğerinden üç oranı, hangisinin daha fazla iyilik yaptığı hakkında neredeyse hiçbir şey söylemez; daha çok hangisinin daha cömert vekiller seçtiğini yansıtır.

11. Nicel oranı nitel vaka kanıtıyla eşleştirin. Sayılar bir finans komitesini ikna eder; gerçek (anonimleştirilmiş) bir katılımcı için neyin değiştiğine dair iyi kanıtlanmış bir anlatı diğer herkesi ikna eder ve modelin kaçırdığı bir sonucu yakalayan çoğu zaman nitel anlatıdır.

12. Değişim kuramını yalnızca bir fon sağlayıcı sorduğunda değil sabit bir döngüde yeniden gözden geçirin. Programlar evrilir ve üç yeniden örgütlenme önce yazılmış bir değişim kuramı, ölçüm çabasını programın artık gerçekte peşinde olmadığı sonuçlara doğru sessizce yanlış yönlendirir.

Ekibinizle tartışılacak sorular

Bu alıştırma gerçekte hangi kararı bilgilendirecek? Bir değişim kuramı yenilemesine ya da bir SYG hesaplamasına personel zamanı ayırmadan önce, çıktının hangi kararı besleyeceği konusunda açık olun — bir fonlama yenilemesi, dahili bir kaynak kayması, bir kamu raporu ya da programı sürdürüp sürdürmeme konusunda gerçek bir yargı. Bir amaca hizmet etmek için kurulmuş bir alıştırma (güçlü bir başlık oranını pazarlamak) diğerine hizmet etmek için kurulandan (bir programın nerede düşük performans gösterdiğini öğrenmek) farklı ve bazen çelişen yöntemsel seçimler yapar. Kimse kararı adlandıramıyorsa, alıştırma aksi hâlde hizmet sunumuna gidebilecek personel zamanını tüketen bir uyum eserine dönüşme riski taşır. Kararı baştan adlandırmak aynı zamanda ne kadar titizliğin yatırım için orantılı olduğunu da söyler.

Bu kimin değişim kuramı — fon sağlayıcının mı yoksa işi yürütenlerin mi? Bir ısmarlayan ekip tarafından, saha personeli ya da katılımcılar odada olmadan tek bir öğleden sonrada yazılmış bir değişim kuramı, gerçekte yürüyen programı değil fon sağlayıcının hayal ettiği programı tarif etme eğilimindedir. Mevcut değişim kuramı taslak hâline getirildiğinde odada kimlerin olduğunu ve saha personelinin onu değişimin nasıl gerçekleştiğine inandıklarının dürüst bir tarifi olarak tanıyıp tanımayacağını sorun. Yanıt rahatsız ediciyse, bu rahatsızlık ölçüm çabasının şu anda nerede yanlış yönlendirildiği hakkında başlı başına yararlı bilgidir.

Mali vekillerimizden hangisi kamuoyuna açıklanmaya dayanamazdı? Canlı bir SYG modelinde kullanılan her vekili gözden geçirin ve birer birer, şüpheci bir gazeteciye, etkilenmeyen bir kurul üyesine ya da temsil ettiğini iddia ettiği katılımcıya mahcubiyet duymadan gösterilip gösterilemeyeceğini sorun. En temsil edici olandan çok mevcut en büyük savunulabilir rakam olduğu için seçilmiş bir vekil, alıştırmanın ölçümden savunuculuğa kaydığının bir işaretidir. Bunu yalnızca bir oran yayımlanmak üzereyken değil, sürekli bir alıştırma olarak yapmaya değer.

Ölü ağırlığı ve atfı dürüstçe mi yoksa yalnızca uygun olduğunda mı düşüyoruz? Ölü ağırlık ve atıf kesintileri, etkileyici bir sayı üretme baskısı altında yumuşatılma olasılığı en yüksek SYG hesaplama kısımlarıdır. Bir sonraki SYG raporunu hazırlayan ekipten ölü ağırlık ve atıf varsayımlarını, her birinin ardındaki kanıt ya da akıl yürütmeyle birlikte, bir dipnota gömülmüş tek açıklanmamış iskonto yüzdesi olarak değil açıkça göstermesini isteyin. Aynı ekip bu yılın kesintisinin neden geçen yıldan daha küçük olduğunu açıklayamıyorsa, bunu bir dipnot değil bir uyarı olarak ele alın.

Bu sonucu hiçbir şekilde bir oran olarak ifade edemeseydik neyi farklı yapardık? Kuruluşunuzun yarattığı bazı sonuçlar, paydaşlarınızın parasallaştırıldığını görmeye itiraz edeceği sonuçlar olabilir — haysiyet, kültürel süreklilik, güvende hissetme. Mevcut değişim kuramınızdaki hangi sonuçların bu kategoriye girdiğini ve raporlama şablonunuzun bir tane talep etmesi nedeniyle raporlamanızın o sonuçları yine de bir vekil değere zorlayıp zorlamadığını tartışın. Yanıt evetse, meşru bir parasal olmayan alternatifin neye benzeyeceğini ve fon sağlayıcılarınızın onu kabul edip etmeyeceğini tartışın.

Tümüyle farklı şeyleri ölçen programlar arasında etkiyi nasıl karşılaştırıyoruz? Bir portföy fon sağlayıcısından ya da çok programlı bir kâr amacı gütmeyen kurulundan düzenli olarak bir okuryazarlık programını bir konut programına ve bir arkadaşlık hizmetine karşı, her birinin kendi değişim kuramı ve kendi vekilleriyle, karşılaştırması istenir. Kuruluşunuzun şu anda bunu her şeyi SYG oranlarına zorlayarak mı (bu konuda başka yerde uyarılan sahte karşılaştırılabilirliği tam olarak davet eder) yoksa başka yollarla — paylaşılan bir sonuç çerçevesi, standartlaştırılmış bir gösterge kümesi ya da sahte kesinliğe direnen bir portföy düzeyi anlatı — mı yaptığını dürüstçe tartışın. Ekip olarak hangi yaklaşımı itiraz altında savunmaya gerçekten istekli olduğunuzu kararlaştırın.

Uygulamada: bir kamu değeri örneği

Aşağıdaki senaryo kurgusal bir örnektir, herhangi bir gerçek kuruluşun anlatımı değildir.

Burada yalnızca Vakıf olarak anılan bir toplum esenliği hayır kuruluşu, bir ruh sağlığı krizinin ardından hastaneden yeni taburcu olan insanlar için bir akran desteği programı yürüttü. Başlıca fon sağlayıcısı — yerel bir sağlık ısmarlama kuruluşu — o yıl diğer başvuru sahiplerinin tekniği olumlu kullandığını görmüş olarak, bir fonlama yenileme kararından önce bir SYG oranı istedi.

Vakıf'ın değerlendirme sorumlusu bilinçli olarak elektronik tabloyla değil değişim kuramıyla başladı. Akran destekçileri ve sekiz program katılımcısıyla yapılan iki çalıştay, programı ilk başta yaratan fonlama başvurusundan önemli bir noktada ayrılan bir nedensel anlatı üretti: katılımcılar tutarlı biçimde en değerli sonucu, orijinal mantık modelinin kullandığı terim olan yalnızca "daha az yalnız" değil inanılmış hissetmek olarak tanımladı. Değişim kuramı bunu yansıtacak şekilde revize edildi; bu da değerleme alıştırmasının hangi sonuçları kanıtlaması gerektiğini değiştirdi.

"İnanılmış hissetmeyi" bir mali vekile karşı değerlemek Vakıf'ın kendi içinde tartışmalı çıktı. Bir vekil adayı — bir kriz yeniden yatışının kaçınılan maliyeti — savunulabilirdi ama programın değerinin yalnızca sağlık sistemine aşağı yönlü tasarruflarda yattığını ima etme riski taşıyor, katılımcıların doğrudan kendileri için önemli olduğunu söylediği şeyi olduğundan az gösteriyordu. Ekip bu vekili yalnızca bir sonuç için kullanmayı seçti, katılımcıların aynı anda kullandığı diğer hizmetleri yansıtmak için yüzde 40'lık muhafazakâr bir atıf kesintisi uyguladı ve ikinci, parasallaştırılmamış bir sonucu — standart bir esenlik ölçeğinde izlenen, öz bildirimli inanılmış hissetme duygusunu — orana katmak yerine oranın yanında bir anlatı bulgusu olarak raporladı.

Ismarlayıcıya sunulan nihai rapor sayıyı değil değişim kuramını ve kanıtı öne çıkardı; oran, varsayımları bir ekte açıklanmış olarak, programın değerinin bir kısmının nitel olarak raporlandığına dair, Vakıf'ın onu daha fazla parasallaştırmanın katılımcıların söylediklerini yanlış temsil edeceğini değerlendirdiğini belirten açık bir ifadeyle birlikte göründü. Ismarlayıcı kuruluş fonlamayı yeniledi; gerekçe olarak oranın kendisi kadar kanıt tabanının kalitesini gösterdi — savunulabilir, dürüstçe çekinceli bir anlatımın, daha büyük, daha az incelenmiş bir rakamdan daha ikna edici iş yapabileceğini gösteriyor.

Dört sektör bakışı

Yerel yönetim

Yerel ısmarlayıcılar sosyal değeri giderek yalnızca hibe fonlu değerlendirmeye değil satın almaya da yerleştirir. Birleşik Krallık'ta Kamu Hizmetleri (Sosyal Değer) Yasası 2012, kamu kurumlarının ısmarladıkları hizmetlerin bölgenin ekonomik, sosyal ve çevresel esenliğini nasıl iyileştirebileceğini dikkate almasını gerektirir; bu, SYG'ye yakın düşünceyi yalnızca sosyal sektör için isteğe bağlı bir ek olarak bırakmak yerine ana akım sözleşme puanlamasına itmiştir. Bu düzeydeki ayırt edici risk ölçek uyumsuzluğudur: çok farklı yerel bağlamlarda tekdüze uygulanan ulusal ya da standartlaştırılmış bir vekil değer değeri her iki yönde yanlış gösterebilir ve yerel ısmarlayıcılar ulusal bir vekilin bölgelerini tarif etmediğini bilmek için iyi konumdadır.

Merkezi yönetim

Merkezi yönetim, gölge fiyatların ve iskonto oranlarının merkezî olarak belirlendiği ve bölümler boyunca tutarlı uygulandığı resmî fayda-maliyet aygıtına daha yakın durur (bkz. Konu 2.2 — Sosyal Fayda-Maliyet ve Maliyet-Etkililik Analizi). SYG tarzı düşüncenin ulusal düzeyde yerini hak ettiği yer, ulusal bir değerlendirme işlevinin tam bir fayda-maliyet analizinin talep edeceği türden titiz parasallaştırmaya direnen sonuçları tarif etmek için hâlâ disiplinli bir yola ihtiyaç duyduğu program alanlarıdır — erken çocukluk desteği, evsizliğin önlenmesi, topluluk uyumu (bkz. Konu 2.2 — Sosyal Fayda-Maliyet ve Maliyet-Etkililik Analizi). Ulusal kuruluşlar aynı zamanda çoğu zaman yerel ve sosyal sektör kuruluşlarının dayandığı dereceli kanıt standartlarının ve vekil kütüphanelerinin kaynağıdır; bu da o merkezî çalışmanın kalitesini orantısız biçimde önemli kılar.

Sosyal sektör ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar

Burası SYG'nin yuvasıdır ve aynı zamanda gösterişli bir oran üretme baskısının en keskin olduğu yerdir, çünkü oran bir hibe yenilemesini ya da tercih edilen tedarikçi listesindeki bir yeri doğrudan etkileyebilir (bu davranışı şekillendiren fonlama modeli baskıları için bkz. Konu 3.8 — Sosyal Sektör ve Kâr Amacı Gütmeyen Kuruluşların Yönetimi). Daha küçük kâr amacı gütmeyen kuruluşlar çoğu zaman titiz bir SYG alıştırmasını hiç yürütecek uzman kapasiteden yoksundur; bu da gerçek bir eşitlik sorunu yaratır: iyi kaynaklı kuruluşlar mutlaka daha gerçek bir etki değil daha cilalı oranlar üretir ve oranları saf biçimde karşılaştıran fon sağlayıcılar sonuçları değil ölçüm kapasitesini ödüllendirmiş olur.

Çok taraflı ve uluslararası

Uluslararası kalkınma ve etki yatırımı kuruluşları, çok farklı bağlamlar arasında karşılaştırmayı daha dürüst kılmak için tam da kuruluş kuruluş SYG oranları yerine paylaşılan gösterge kümelerinde birleşmiştir. Küresel Etki Yatırımı Ağı tarafından sürdürülen IRIS+ sistemi en açık örnektir: her etki yatırımından kendi özel oranını üretmesini istemek yerine, tarım, sağlık ve finansal kapsayıcılığı kapsayan bir portföyü tek bir parasallaştırılmış oranın anlamlı biçimde özetleyebileceğini iddia etmeden karşılaştırılabilirliği iyileştirerek, yatırımcıların ve yatırım yapılan kuruluşların seçebileceği paylaşılan bir ölçüt kataloğu sunar. Buradaki bakışa özgü risk, küresel olarak standartlaştırılmış ölçütlerin standart kataloğa düzgün eşlenmeyen yerel olarak anlamlı sonuçları düzleştirebilmesidir.

Sık görülen başarısızlık biçimleri

Vekil enflasyonu. Etkileyici bir oran üretme baskısı altında bir kuruluş, her sonuç için en temsil edici olanı değil, en cömert savunulabilir mali vekili seçer. Maliyet yalnızca yanıltıcı bir oran değildir; bir fon sağlayıcı ya da gazeteci bir sektör boyunca vekilleri karşılaştırıp örüntüyü fark ettiğinde, bazen "SYG alışverişi" denen, güvenin yavaş aşınmasıdır.

Yumuşak ölü ağırlık ve atıf. Ölü ağırlık ve atıf kesintileri, zaten olacak olanı olduğundan az göstermek için en kolay yerdir, çünkü kuruluşun gerçekte ne kadar kredi hak ettiğine dair dürüst, bazen gösterişsiz bir yargı gerektirir. Maliyet, bir dış değerlendirici ilk kez daha katı varsayımlar uyguladığında incelemeyle çöken şişirilmiş bir orandır.

Sonradan yazılmış değişim kuramı. Bazı kuruluşlar bir değişim kuramını yalnızca bir fon sağlayıcı talep ettiğinde, kuruluşun zaten iddia etmek istediği sonuçlardan geriye doğru mühendislik yapılarak üretir. Bu, titiz görünen ama programın kendi varsayımlarını sınamak ya da onlara meydan okumak için hiç kullanılmamış bir belge üretir ve saha personeline gerçekte yaptıklarını tarif edip etmediği sorulduğu anda başarısız olur.

Bir kez yapılan, hiç tekrarlanmayan ölçüm. Belirli bir teklifi kazanmak için bir kez ısmarlanan ve hiç güncellenmeyen bir SYG alıştırması yönetim değil pazarlama işlevi görür. Maliyet, kuruluşun ondan dahili olarak hiçbir şey öğrenmemesi ve rakamın, altta yatan program değiştikten yıllar sonra bile tekrar edilen bir iddiaya katılaşmasıdır.

Sahte kesinlik. İki ondalık basamağa raporlanan bir oran — "yatırılan her dolar için 4,32 ABD doları sosyal değer" — altta yatan vekillerin, kesintilerin ve kanıtın nadiren desteklediği bir aritmetik güven düzeyi ima eder. Maliyet itibardır: bir girdiyi yoklayıp yumuşak olduğunu bulan sofistike bir okuyucu yalnızca girdiyi değil tüm alıştırmayı iskonto eder.

Karşılaştırılamaz oranları karşılaştırmak. Fon sağlayıcılar ve kurullar bazen programları ya da hibe alanları, rakam bir mali getiri kadar standartlaştırılmış gibi, yalnızca SYG oranına göre sıralar. Kapsam, vekiller, zaman ufku ve titizlik alıştırmalar arasında muazzam ölçüde değiştiğinden, bu uygulama sistematik olarak gerçek etki yerine iyimser modellemeyi ödüllendirir ve yöntemin pratikte kullanımına ilişkin akademik yazındaki en çok alıntılanan eleştirilerden biridir.

Olgunluk modeli

Kontrol listesi

• Ölçülen program için güncel, saha tarafından sınanmış bir değişim kuramı vardır.
• Sonuçlar tüm raporlamada çıktılardan açıkça ayrılmıştır.
• Bu ölçüm alıştırmasının bilgilendireceği karar, alıştırma başlamadan önce adlandırılmıştır.
• Kullanılan her mali vekilin açıklanmış bir kaynağı ve belgelenmiş bir gerekçesi vardır.
• Ölü ağırlık, atıf, yer değiştirme ve azalma hesaplanmış ve gösterilmiştir; tek bir belgelenmemiş iskontoya katılmamıştır.
• Sonuçları değerlenen paydaşlar neyin ölçüleceğini ve nasıl değerleneceğini seçmeye dahil edilmiştir.
• Parasallaştırmaya direnen en az bir sonuç, bir vekile zorlanmak yerine nitel olarak raporlanmıştır.
• Yayımlanan her oran tek başına değil varsayımları ve kanıt kalitesiyle birlikte sunulmuştur.
• Uygulanan kanıt standardı programın olgunluğuna ve kararın risklerine uymaktadır.
• SYG oranları, önce kapsam ve yöntem kontrol edilmeden diğer kuruluşların oranlarıyla karşılaştırılmamaktadır.
• Değişim kuramı ve değerleme modeli kalıcı olarak ele alınmayıp gözden geçirme için planlanmıştır.
• Dış karşılaştırmada veya kamusal raporlamada kullanılan herhangi bir oran için bağımsız güvence aranmıştır.

Temel kaynaklar

• Social Value International, A Guide to Social Return on Investment ve Standards and Guidance — SYG'nin ilkeleri, aşamaları ve güvence süreci için birincil yöntemsel referans.
• Nesta, Standards of Evidence — kanıtın gücünü bir müdahalenin olgunluğuna uydurmak için dereceli bir çerçeve; Birleşik Krallık sosyal sektöründe ve sosyal yatırımda yaygın kullanılır.
• Global Impact Investing Network, IRIS+ system — her yatırımı tek bir parasallaştırılmış orana zorlamadan etki yatırımları arasında karşılaştırılabilirliği desteklemek için kullanılan paylaşılan bir etki ölçütü kataloğu.
• Arvidson, M., Lyon, F., McKay, S. ve Moro, D. (2013), "Valuing the social? The nature and controversies of measuring social return on investment (SROI)", Voluntary Sector Review, Cilt 4, Sayı 1 — vekil seçimi ve karşılaştırılabilirlik kaygıları dahil SYG'nin pratikte kullanımına dair hakemli bir eleştiri.
• UK Public Services (Social Value) Act 2012 (legislation.gov.uk) — Birleşik Krallık kamu alımlarında sosyal değerin dikkate alınması için yasal dayanak; burada örüntünün bir örneği olarak kullanılmıştır, her yargı alanının ısmarlamayı nasıl düzenlediğine dair bir iddia olarak değil.

Kaynakça

1. Social return on investment — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Social_return_on_investment
2. Theory of change — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Theory_of_change
3. Logic model — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Logic_model
4. Social enterprise — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Social_enterprise
5. Impact investing — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Impact_investing
6. Nonprofit organization — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Nonprofit_organization
7. Triple bottom line — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Triple_bottom_line
8. B Corporation (certification) — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/B_Corporation_(certification)
9. Social accounting — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Social_accounting
10. Global Impact Investing Network — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Global_Impact_Investing_Network
11. Public Services (Social Value) Act 2012 — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Public_Services_(Social_Value)_Act_2012
12. A Guide to Social Return on Investment — Social Value International — https://www.socialvalueint.org/guide-to-sroi
13. Standards of Evidence — Nesta — https://www.nesta.org.uk/report/nesta-standards-of-evidence/
14. IRIS+ system — Global Impact Investing Network — https://iris.thegiin.org/
15. "Valuing the social? The nature and controversies of measuring social return on investment (SROI)" — Arvidson, Lyon, McKay and Moro, Voluntary Sector Review — https://bristoluniversitypressdigital.com/view/journals/vsr/4/1/article-p3.xml
16. Public Services (Social Value) Act 2012 — legislation.gov.uk — https://www.legislation.gov.uk/ukpga/2012/3/contents